Główny

Odmiedniczkowe zapalenie nerek

Rozmaz z flory - norma i patologia

Rozmaz na florze ma na celu identyfikację chorób zakaźnych i zapalnych w obrębie układu moczowo-płciowego (kanał szyjki macicy, pochwy i cewki moczowej). Mikroskopia rozmazu z powierzchni błony śluzowej pozwala określić liczbę komórek nabłonkowych i zapalnych (białe krwinki), rodzaj i liczbę obecnych mikroorganizmów (bakterie, pierwotniaki lub grzyby).

Rozmaz na początku głowy pobiera się w lusterkach za pomocą łyżki, pędzla lub specjalnej pętli bakteriologicznej, po czym materiał rozprowadza się cienką warstwą na szklanym szkiełku i suszy w temperaturze pokojowej. Obowiązkowe jest oznaczenie miejsca pobrania rozmazu. Powstały preparat wybarwia się i bada pod mikroskopem..

Najbardziej pouczający rozmaz, gdy:

  • materiał jest pobierany podczas aktywnej fazy choroby.
  • przed pobraniem materiału nie przeprowadzono miejscowego i ogólnego leczenia, ani 4 tygodnie po zakończeniu przyjmowania leków przeciwbakteryjnych doustnie, ani 10 dni po miejscowym leczeniu.
  • materiał jest pobierany w środku cyklu miesiączkowego (przy braku oczywistych objawów klinicznych choroby) lub w fazie aktywnej choroby przy braku krwawego wydzielania.
  • w ciągu dnia przed zabiegiem nie było stosunku płciowego, stosowanie jakichkolwiek produktów dopochwowych, w tym douching, pochwowe prysznice, tampony.
  • zewnętrzna toaleta narządów płciowych w przeddzień badania została przeprowadzona bez użycia mydła i żeli.
  • nie zaleca się kąpieli w przeddzień ogrodzenia.
  • u kobiet przed rozmazem ultrasonografia przezpochwowa i kolposkopia są niepożądane.
  • również 2 godziny przed rozmazem nie zaleca się oddawania moczu.

W innych dniach nie jest zabronione rozmazanie flory, należy jednak zrozumieć, że znaczenie diagnostyczne będzie niskie ze względu na dużą liczbę wyników fałszywie dodatnich..

W każdym razie wniosek dotyczący obecności choroby powinien opierać się na dwóch kryteriach - są to objawy kliniczne i wyniki rozmazu.

Rozmazanie flory jest normą

Normalna mikroflora pochwy jest bardzo zróżnicowana i zawiera dużą liczbę bakterii. U kobiet w wieku rozrodczym dominującym mikroorganizmem są pałeczki kwasu mlekowego, ale oprócz nich ureaplasma (w 80%), gardnerella (w 45%), Candida (w 30%) i mykoplazmy (w 15%) są warunkowo patogennymi mikroorganizmami, które po zmniejszeniu odporność może się nadmiernie namnażać i prowadzić do stanu zapalnego i wymagać wyznaczenia odpowiedniego leczenia. W przypadku braku objawów klinicznych, takich jak patologiczne wydzielanie z nieprzyjemnym zapachem lub swędzenie w kroczu, wykrycie tych mikroorganizmów nie powinno być interpretowane jako patologia.

Chlamydie i wirusy można również znaleźć u kobiet, które nie narzekają, jednak te środki nie są częścią normalnej mikroflory, a ich obecność wskazuje na ukrytą infekcję.

Mikroflora pochwy jest dynamiczna i może zmieniać się w różnych dniach cyklu miesiączkowego. Są okresy, w których dominuje flora bakterii mlekowych i dni, w których przeważa gardnerella. Znaczny brak równowagi mikroorganizmów, któremu towarzyszą objawy kliniczne, leży u podstaw schorzeń, takich jak bakteryjne zapalenie pochwy i kandydoza. Warunki te często mogą się powtarzać nawet przy najmniejszej zmianie ogólnego stanu zdrowia kobiety lub przyjmowania antybiotyków. Zwłaszcza kobiety z predyspozycjami rodzinnymi.

Rozmaz z flory (rozmaz ogólny) jest pierwszym krokiem w ocenie procesu zakaźnego i zapalnego w obrębie układu moczowo-płciowego. Pozwala szybko ustalić jeden z następujących warunków:

  1. Norma
  2. Naruszenie mikroflory pochwy - bakteryjne zapalenie pochwy
  3. Candida - zakażenie pleśniawki
  4. Zakażenia przenoszone drogą płciową - rzeżączka i rzęsistkowica
  5. Nieswoiste (bakteryjne) zapalenie sromu i pochwy - białe krwinki w rozmazie w dużych ilościach bez określonej flory bakteryjnej. W przypadku wykrycia dużej liczby białych krwinek w rozmazie i obecności kliniki zapalnej można przepisać antybiotyk o szerokim spektrum działania, który niszczy do 90% bakterii. W przypadku braku efektu terapeutycznego konieczne jest przeprowadzenie hodowli bakteriologicznej w celu ustalenia czynnika zakaźnego, ponieważ mikroskopowo niemożliwe jest określenie dokładnego rodzaju mikroorganizmu, który spowodował stan zapalny. Pieczeniu zwykle towarzyszy określenie wrażliwości na antybiotyki, co pozwala wybrać najlepszy lek i osiągnąć dobry efekt leczenia..

Rozmaz z flory NIE OKREŚLA:

  1. Zakażenia ukryte i wewnątrzkomórkowe (opryszczka, HPV, chlamydia, mykoplazm, ureaplasma, HIV). Aby określić te środki, konieczne jest określenie DNA środka za pomocą PCR.
  2. Ciąża
  3. Patologia przednowotworowa (dysplazja szyjki macicy) i nowotwór (rak). Aby to zrobić, istnieje rozmaz na cytologii, którego istotą jest określenie zmian jakościowych w nabłonku za pomocą specjalnych plam.

Nabłonek płaski

Dość często w wyniku rozmazu można zobaczyć wyrażenie „nabłonek płaskonabłonkowy w dużych ilościach”. Co to znaczy?

Zwykle w rozmazie powinien znajdować się płaski nabłonek - są to złuszczone komórki błony śluzowej szyjki macicy i pochwy. Normą jest definicja nie więcej niż 10 komórek w polu widzenia, chociaż jest to wskaźnik względny. Wzrost liczby złuszczonego nabłonka można zaobserwować w procesie zapalnym, podrażnieniu błony śluzowej (w tym podczas aktywnej aktywności seksualnej) oraz zastosowaniu różnych środków i procedur dopochwowych.

Jeśli w rozmazie znajdzie się duża liczba komórek nabłonkowych o wielkości 30-40-50 lub więcej, najpierw należy wykluczyć stan zapalny!

Pochwy czystości

Asystent laboratoryjny w analizie rozmazu flory może ocenić liczbę leukocytów, a także stosunek między prawidłową, warunkowo patogenną i patogenną florą. Jest to dość subiektywna metoda oceny zdrowia pochwy, ale pozwala szybko określić przyszłe taktyki..

[su_button url = "// docdoc.ru/?pid=11515 ″ target =" blank "style =" flat "background =" # 4B4B4B "color =" # FEFECC "size =" 8 ″ wide = "yes" center = "Tak" promień = "20 ″ icon_color =" # e3cc33 ″ text_shadow = "0px 0px 0px" rel = "nofollow"] Umów się na spotkanie [/ su_button]

Stopień czystości pochwy (tabela)
jaPatyczki Dederlein (pałeczki kwasu mlekowego), nabłonek płaskonabłonkowy (szacowana norma do 15 komórek).

Nabłonek płaskonabłonkowy w rozmazie jest częstym zjawiskiem. Obecność nabłonka płaskonabłonkowego w dużych ilościach może wskazywać na stan zapalny lub podrażnienie błony śluzowej, gdy komórki mocno zrzucą. Ponadto niewłaściwe pobieranie próbek materiału i przygotowanie do badań (uprawianie seksu przed rozmazem) może prowadzić do wzrostu liczby komórek nabłonkowych.

IIDuża liczba paluszków Dederlein, niewielka liczba ziarniaków.
IIIDuża liczba ziarniaków i białych krwinek. Dederlein wtyka w małych ilościach.
IVObfitość warunkowo patogennej mikroflory, flory pośredniej (formy przejściowe między prętami i ziarniakami). Duża liczba białych krwinek (w ciągłej warstwie).

Białe krwinki w rozmazie w dużych ilościach

Liczba leukocytów zależy od indywidualnych cech organizmu, dnia cyklu miesiączkowego, obecności wkładki wewnątrzmacicznej i nie może być obiektywnym kryterium zapalenia! Aby ustalić diagnozę, konieczne są dwa kryteria - objawy kliniczne infekcji i zapalny charakter rozmazu!

Pomimo subiektywności oceny leukocytów w rozmazie, norma przyjmuje się nie więcej niż 10-15 leukocytów w polu widzenia. Duża liczba białych krwinek jest uważana za obecność 30-40-50 lub więcej komórek w polu widzenia i może być oznaką zapalenia.

Podczas oznaczania dużej liczby białych krwinek w rozmazie można natychmiast przepisać leczenie przeciwzapalne lub dodatkowe metody badawcze w celu wyjaśnienia zakaźnego patogenu - zaszczepienia flory z określeniem wrażliwości na antybiotyki i PCR.

Mikroskopowe kryteria zapalenia sromu i pochwy / pochwy (tabela)
kryterianormabakteryjne zapalenie pochwyniespecyficzne zapalenie pochwykandydozarzęsistkowica
nabłonekpojedyncze komórkiumiarkowana ilość, „komórki kluczowe”dużodużodużo
białe krwinkipojedynczypojedynczydużodużodużo
szlammierniepartiapartiamierniepartia
mikroflorapałeczki kwasu mlekowegobrak pałeczek kwasu mlekowego, obfitość ziarniaków, wibracjeBogata flora mieszanagrzybniaTrichomonas
stosunek leukocytów do nabłonka

(L: E)

1: 11: 1> 1: 1> 1: 1

[su_button url = "// docdoc.ru/?pid=11515 ″ target =" blank "style =" flat "background =" # 4B4B4B "color =" # FEFECC "size =" 8 ″ wide = "yes" center = "Tak" promień = "20 ″ icon_color =" # e3cc33 ″ text_shadow = "0px 0px 0px" rel = "nofollow"] Umów się na spotkanie [/ su_button]

Bakteryjne zapalenie pochwy

Bakteryjne zapalenie pochwy rozwija się z naruszeniem normalnego stosunku mikroorganizmów w pochwie, co objawia się klinicznie kremowym wydzielaniem o specyficznym zapachu aminy (zapach „ryby”). Częściowe lub całkowite zniszczenie bakterii kwasu mlekowego w przewodach pochwy nadmiernego rozmnażania innych mikroorganizmów, takich jak Gardnerella (Gardnerella vaginalis), Mycoplasma (Mycoplasma hominis), Ureaplasma (Ureaplasma urealyticum), a także inne bakterie beztlenowe - Fusobactococactepto Peptocacteptum, bakterie bacterococcus Peptococactus, Preus bacterococcus peptococactus, bakterie bacterococcus Peptococcus, bakterie Preus, Veilonella, Vulonella, Mobiluncus. Jednak wiodącą rolę w rozwoju bakteryjnego zapalenia pochwy odgrywa Gardnerella vaginalis.

Zmiany rozmazu w bakteryjnym zapaleniu pochwy:

  1. Białe krwinki są zwykle normalne lub nieobecne;
  2. Gwałtowny spadek liczby bakterii mlekowych;
  3. Duża liczba małych ziarniaków;
  4. Obecność „kluczowych” komórek to komórki nabłonkowe pokryte ciągłą warstwą bakterii.

Rozmaz z flory jest metodą z wyboru do diagnozy bakteryjnego zapalenia pochwy i badania PCR nie są konieczne. W niektórych przypadkach bakteryjne zapalenie pochwy może wystąpić w połączeniu z innymi infekcjami, które objawiają się klinicznie poprzez obrzęk i zaczerwienienie błony śluzowej, świąd i zaburzenia dysuryczne. Jeśli podejrzewasz mieszane zakażenie, wskazane jest przeprowadzenie dodatkowych metod badawczych (PCR i hodowla flory z określeniem wrażliwości na antybiotyki).

Leczenie bakteryjnego zapalenia pochwy jest wskazane w celu wyeliminowania objawów i ma na celu zahamowanie nadmiernego wzrostu flory oportunistycznej i normalizację biocenozy pochwy. Udowodniono, że leczenie BV zmniejsza ryzyko chorób przenoszonych drogą płciową, dlatego wielu ekspertów zaleca antybiotykoterapię u kobiet z chorobą bezobjawową.

Kandydoza

Zapalenie pochwy kandydozy jest częstą chorobą kobiet w wieku rozrodczym. Istnieje bezobjawowe przenoszenie grzybów drożdżopodobnych z rodzaju Candida i klinicznie rozwinięta choroba o specyficznych objawach. Choroba występuje z zaburzeniami równowagi hormonalnej, defektami odporności ogólnej i miejscowej, zaburzeniami mikroflory pochwy, spowodowanymi przedłużonym stosowaniem antybiotyków o szerokim spektrum działania i przeciążeniem psycho-emocjonalnym. Choroba objawia się swędzeniem i białawą wydzieliną serową, leczy się ją pojedynczą dawką leku przeciwgrzybiczego. W przypadku ciężkiej kandydozy z częstymi nawrotami stosuje się długoterminowe schematy leczenia przeciwgrzybiczego.

Rzeżączka

Rzeżączka jest żółtawo-zielonkawą wydzieliną z obrzękiem błony śluzowej. Przyczyną są diplococci Neisseria gonorrhoeae. Podczas oznaczania w rozmazie z kanału szyjki macicy więcej niż 15 leukocytów w polu widzenia, obowiązkowym krokiem jest kolejne szczegółowe badanie pod kątem zakażeń gonokoków i chlamydii. Badanie warto przeprowadzić, ponieważ zakażenie gonokokami powoduje ciężkie ropne zapalenie przydatków, które prowadzi do niepłodności w przyszłości.

Kryteria ostrej rzeżączki są:

  • gwałtowny spadek liczby bakterii mlekowych;
  • obfitość leukocytów, bakterii fagocytarnych;
  • obfitość diplococci;
  • mieszana flora.

Rzęsistkowica

Rzęsistkowica jest infekcją wywołaną przez proste mikroorganizmy i objawia się białawymi, wodnistymi, pieniącymi się wydzielinami. Trichomonady mogą przenosić na sobie inne mikroorganizmy (chlamydia, gonokoki), powodując mieszane ciężkie zakażenie. Jeśli rzęsistkowica zostanie wykryta w rozmazie, oznaczanie patogenów rzeżączki i chlamydii staje się obowiązkowe.

Nieswoiste (bakteryjne) zapalenie sromu i pochwy

Tlenowe zapalenie pochwy objawia się żółtawo-zielonkawymi wydzielinami o słodkawym zapachu. Nieswoiste zapalenie sromu i pochwy jest wywoływane przez mikroorganizmy Gram-dodatnie i Gram-ujemne. W rozmazach odnotowuje się obecność białych krwinek w dużej liczbie, dużą liczbę złuszczonego nabłonka i bakterii. Jest leczony lekami przeciwbakteryjnymi o szerokim spektrum działania lub ukierunkowanym AB po określeniu wrażliwości.

Na co wskazuje wysoka zawartość nabłonka w moczu

Podczas analizy biomateriałów, takich jak mocz, można postawić diagnozę z absolutną dokładnością. Jednym z ważnych wskaźników jest ilość nabłonka. Może być kilku rodzajów, a w zależności od tego, który wykryto w moczu, lekarze mogą mówić o obecności choroby.

Rodzaje nabłonka w ludzkim ciele

Jest to specjalna warstwa, która pokrywa błony śluzowe, wewnętrzne części narządów i gruczołów. Narządy układu moczowo-płciowego są również pokryte warstwą nabłonkową. Podczas przepływu moczu przez drogi moczowe może złuszczać się, dlatego podczas analizy moczu pod mikroskopem asystenci laboratoryjni znajdują jego ślady.

Należy zauważyć, że ślady nabłonka muszą koniecznie występować w biomateriałach człowieka, ale ich wskaźniki nie mogą przekraczać normy. Może być kilku rodzajów:

  1. Płaski - ma lekko spłaszczony kształt, jądro tych komórek jest bardzo małe, zwykle obecne u kobiet i dzieci, gdy norma zostanie przekroczona, lekarze mówią o rozwoju choroby zakaźnej w narządach układu moczowego. W niektórych przypadkach obserwuje się zwiększoną zawartość komórek nabłonka płaskonabłonkowego, jeśli pacjent nieprawidłowo pobrał biomateriał (nie przestrzegał zasad higieny osobistej lub nie wyrzucił pierwszej porcji moczu).
  2. Cylindryczny (przejściowy) - w swoim kształcie przypominają gruszkę lub koło, w środku znajduje się duże jądro, ten rodzaj warstwy nabłonkowej powinien być obecny w ilości nie większej niż 1 komórka. Przekroczenie normy tego wskaźnika wskazuje na obecność infekcji w cewce moczowej.
  3. Nerka - ma okrągły kształt, w środku znajduje się jądro i cytoplazma. Są większe niż leukocyty, ten typ warstwy nabłonkowej u zdrowej osoby nie powinien być obecny podczas badania mikrobiologicznego moczu. Wyjątkiem są niemowlęta w pierwszym dniu po urodzeniu, w moczu mogą wykryć do 10 takich komórek. Odchylenie od normalnych wartości wskazuje na uszkodzenie miąższu w nerkach.

Norma nabłonka w moczu u dorosłych i dzieci

Płaski nabłonek jest normalny w niewielkiej ilości dozwolonej u kobiet i dzieci (głównie dziewcząt). Ich liczba nie powinna przekraczać 10 komórek. U mężczyzn nie ma płaskiego nabłonka w moczu, jeśli podczas analizy zostanie wykryty, możemy mówić o rozwoju patologii.

Normą cylindrycznego nabłonka są 3 komórki. Ten wskaźnik jest taki sam dla mężczyzn, kobiet i dzieci..

U zdrowego człowieka nabłonek nerek powinien być nieobecny w moczu. Jedynym wyjątkiem są dzieci w pierwszym miesiącu życia, dla nich wskaźnik ten mieści się w 10 komórkach.

Warto zauważyć, że podczas ciąży normy tych wskaźników są znacznie niższe: nabłonek płaskonabłonkowy powinien być obecny w ilości nie większej niż 5 komórek, liczba cylindrycznego nabłonka nie powinna być większa niż 1 i nie ma nerki.

Przyczyny i objawy podwyższonego nabłonka u mężczyzn, kobiet i dzieci

W rzeczywistości przyczyną zwiększonego poziomu komórek nabłonkowych w ludzkim moczu są procesy zapalne i zakaźne. Rozważ patologię w zależności od przekroczenia normy komórek u przedstawicieli różnych płci.

Zwiększony nabłonek u kobiet

Z reguły w żeńskiej połowie populacji w większości przypadków odnotowuje się zwiększoną zawartość płaskich komórek nabłonkowych. Wynika to z anatomicznego położenia cewki moczowej: jest ona bardzo blisko odbytu, dzięki czemu staje się łatwo dostępna do penetracji zakaźnych mikroorganizmów.

Bardzo często wskaźnik ten wzrasta u kobiet w ciąży. Jest to spowodowane dużym obciążeniem nerek i osłabionym układem odpornościowym podczas ciąży. Najczęstsze choroby to:

  1. Zapalenie pęcherza jest chorobą, w której występuje zapalenie błon śluzowych ścian pęcherza. Główne objawy to:
    • ostre bóle w podbrzuszu i podczas oddawania moczu;
    • popęd do toalety staje się bardzo częsty; zmiana koloru moczu;
    • ogólny stan pogarsza się.

Z reguły jeśli zapalenie pęcherza moczowego nie zostanie rozpoczęte, jego leczenie zajmuje około 2-3 tygodni. W przyszłości zaleca się monitorowanie stanu zdrowia, aby nie spowodować nawrotu.

  • Zwiększona ilość nabłonka cylindrycznego (przejściowego) charakteryzuje się rozwojem choroby nefropatycznej, w której upośledzone są zdolności filtracyjne w nerkach. Na samym początku choroba nie wykazuje żadnych objawów. Przy dalszym rozmnażaniu się infekcji pacjent może odczuwać objawy, takie jak silny ból w okolicy lędźwiowej; piana w moczu; zwiększone ciśnienie nerek; obrzęk kończyn.
  • Zwiększony nabłonek u mężczyzn

    W męskiej połowie populacji zwiększa się liczba komórek nabłonkowych w moczu z powodu procesów zapalnych w cewce moczowej lub po masażu prostaty. Warto zauważyć, że wzrost tego wskaźnika u mężczyzn jest bardzo rzadki. Spośród chorób, które są spowodowane wzrostem nabłonka, warto podkreślić:

    1. Zapalenie cewki moczowej jest chorobą zapalną, która atakuje cewkę moczową. Najbardziej uderzające objawy to: ból podczas oddawania moczu, obrzęk prącia żołędzi. Jeśli nie rozpoczniesz leczenia na czas, mogą pojawić się ropne wydzieliny i powikłania w postaci zapalenia gruczołu krokowego..
    2. Zapalenie gruczołu krokowego - procesy zapalne w gruczole krokowym, które są powikłaniami nieleczonego zapalenia cewki moczowej. Może mieć postać ostrą i przewlekłą. Główne objawy: ból w pachwinie i podczas wchodzenia do toalety, gorączka, uczucie ciągłej pełności pęcherza. Jeśli stan się pogorszy, pacjentowi trudno jest iść do toalety.
    3. Kamienie, formacje polipów i nowotworów, wirusowe zapalenie wątroby - choroby te mogą być spowodowane długotrwałym stosowaniem niektórych leków lub infekcją organizmu pacjenta.

    Podwyższony nabłonek u dzieci

    Z reguły u dzieci nieco wyższą zawartość komórek nabłonkowych nerek uważa się za normę. Pod koniec pierwszego roku życia liczba ta wraca do normy. U zdrowej osoby tego rodzaju komórki powinny być całkowicie nieobecne.

    Dzieci mają genetyczne predyspozycje do powiększania nabłonka nerkowego, więc rodzice podatni na takie choroby muszą stale monitorować sytuację, aby zapobiec powikłaniom. Jeśli podczas ogólnej analizy moczu wykryto nadmiar moczu, oznacza to infekcję miąższu w nerkach, a mianowicie:

    1. Ciężka infekcja u pacjenta. Najbardziej uderzającym objawem jest gorączka (powyżej 38,0) i ból w dolnej części brzucha podczas oddawania moczu.
    2. Odrzucenie narządu dawcy po przeszczepie. W takim przypadku funkcje filtracyjne w nerkach są zakłócone, zaburzone są procesy wydalania moczu.

    Ten film mówi o przyczynach pojawienia się nabłonka w moczu i chorobach, które prowadzą do pojawienia się płaskiego, przejściowego lub nerkowego nabłonka.

    Co robić?

    Aby określić poziom komórek nabłonkowych, konieczne jest oddanie moczu do ogólnej analizy. Następnie jego wyniki są zwracane do urologa lub lokalnego terapeuty lub nefrologa. Jeśli określony rodzaj komórek zostanie zwiększony, mogą przepisać dodatkowe badanie krwi dla wskaźników biochemicznych i ogólnych, przeprowadzić badanie ultrasonograficzne narządów jamy brzusznej, nerek i dróg moczowych.

    Bardzo często u kobiet wskaźnik ten może się zmieniać podczas nierównowagi hormonalnej, dlatego w postaci dodatkowych badań dawstwo krwi jest przepisywane dla poziomu hormonów.

    Przy pierwszych nieprzyjemnych objawach w postaci bólu brzucha lub dolnej części pleców, częstych pragnień oddawania moczu, zmiany koloru moczu, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Po wynikach kompleksowego badania lekarz wybierze odpowiedni schemat leczenia. Nie należy samoleczenia, ponieważ może to prowadzić do poważnych powikłań..

    Jak przygotować się do dostarczenia moczu do analizy

    Aby uzyskać wiarygodne wyniki analizy, bardzo ważne jest prawidłowe pobranie i dostarczenie biomateriału do laboratorium. Dlatego istnieją następujące wymagania:

    1. W przeddzień oddania moczu wyklucz wszystkie smażone i pikantne potrawy. Ogranicz spożycie pokarmów, które mogą wywoływać kolor moczu (na przykład mocne herbaty, buraki, owoce cytrusowe, jagody).
    2. Jeśli pacjent przyjmuje witaminy lub inne leki, musisz tymczasowo zatrzymać ten proces, ponieważ może to również prowadzić do zmiany koloru moczu.
    3. Mocz należy pobrać natychmiast po przebudzeniu, przed jedzeniem.
    4. Zbieranie odbywa się w sterylnym jednorazowym pojemniku.
    5. Pierwszą i ostatnią porcję moczu należy usunąć, aby zapobiec wnikaniu ciał obcych.
    6. Przed pobraniem moczu zaleca się higienę zewnętrznych narządów płciowych..
    7. Maksymalny czas zbierania biomateriału uważa się za 2-3 godziny po przebudzeniu..
    8. Pojemnik zbiorczy musi być szczelnie zamknięty i dostarczony do laboratorium w ciągu 2 godzin po pobraniu.
    9. Zabrania się przeprowadzania analizy podczas menstruacji.
    10. Do zbierania moczu u małych dzieci można użyć specjalnych pisuarów jednorazowego użytku, z których mocz wlewa się do sterylnego pojemnika.

    Jeśli zastosujesz się do wszystkich zaleceń, wartości komórek nabłonkowych i innych wskaźników będą wiarygodne. Jeśli podczas analizy jeden ze wskaźników jest bardzo wysoki, pacjent zostanie wysłany do ponownego dostarczenia moczu. Jeśli wyniki zostaną powtórzone, lekarze zalecą dodatkową diagnostykę w celu ustalenia dokładnej diagnozy..

    Który rozmaz jest uważany za normalny


    Wyniki testu rozmazu w kierunku zakażeń u zdrowych kobiet i dziewcząt sugerują obecność następujących wskaźników:

    Białe krwinki - zwykle do 15 jednostek w polu widzenia. Niewielka liczba białych krwinek pełni funkcję ochronną, zapobiega przenikaniu infekcji do narządów płciowych kobiet. Ich zwiększoną liczbę obserwuje się przy zapaleniu pochwy (zapalenie jelita grubego, zapalenie pochwy). Im więcej rozmazują, tym ostrzejsza jest choroba.

    Staphylococcus aureus w małych ilościach jest normą rozmazu. Znaczny wzrost gronkowca w rozmazie, a także wzrost leukocytów w rozmazie, może być objawem procesu zapalnego w pochwie (zapalenie jelita grubego), błony śluzowej macicy (zapalenie błony śluzowej macicy).

    Patyki w rozmazie tworzą normalną mikroflorę pochwy. Oprócz sztyftów w rozmazie nie powinny znajdować się inne mikroorganizmy..

    Wskaźniki szybkości mazania

    WskaźnikiPochwaSzyjka macicy
    białe krwinki0–150–25
    nabłonekzależy od fazy cyklu miesiączkowego
    szlammierniemiernie
    gonokokinienie
    Trichomonasnienie
    kluczowe komórkinienie
    Candidanienie
    mikroflorawiele gramów + pałeczkijest nieobecny

    Poniższa tabela pokazuje przykład normalnego rozmazu żeńskiego na flory. Zwracamy uwagę na fakt, że podane liczby są tylko ilustracją jednej z wielu możliwych opcji „zdrowego” rozmazu. Ostateczna interpretacja wyników badań ginekologicznych, ustalenie diagnozy zgodnie z ustawą federalną nr 323-FZ „O podstawach zdrowia publicznego. „Od 21.11.2011 może być wykonywany wyłącznie przez lekarza odpowiedniej specjalizacji.

    Nabłonek w moczu: normalny, ilość u dziecka, dorosły, podczas ciąży

    Ostatnia aktualizacja - 30 lipca 2017 o 13:44

    5 minut na przeczytanie

    Jednym z głównych i niezbędnych do każdego badania klinicznego jest ogólna analiza moczu, która obejmuje badanie składu wyniku działalności człowieka poprzez przeprowadzenie badań biochemicznych, mikroskopowych i fizykochemicznych.

    Końcowe produkty metabolizmu, które są naturalnie wydalane z organizmu, są bardzo ważne dla późniejszego ustalenia możliwych chorób, infekcji i procesów zapalnych w ciele.

    Szczególną wagę przywiązuje się do ilości nabłonka w moczu, niezależnie od wieku i płci pacjenta.

    Komórki nabłonkowe w moczu

    Czym jest taka koncepcja, jak komórki nabłonkowe?

    Ich warstwa to powierzchnia nabłonka, tkanka, która jest błoną narządów wewnętrznych, błon śluzowych, układu moczowo-płciowego, oddechowego i trawiennego, gruczołów, skóry zewnętrznej, naskórka.

    Jeśli analiza moczu określa odchylenie liczby nabłonka od określonej normy, podejrzewa się chorobę powyższych funkcji organizmu.

    Jakie komórki nabłonkowe mogą wykryć w moczu:

    1. nabłonek płaski. Jest to błona prostaty i dróg moczowych u mężczyzn. U kobiet częściej występuje podczas badania. Prawie wszystkie narządy układu moczowo-płciowego są pokryte warstwą;
    2. nabłonek przejściowy. Integralna część układu żółciowego i układu moczowego. Obecny w nerkach, pęcherzu, cewce moczowej;
    3. nabłonek nerkowy. Na podstawie nazwy staje się jasne, że głównym miejscem tego rodzaju tkanki jest kanalik nerkowy.

    Istnieją pewne standardy dla akceptowalnych wskaźników ilościowego składu nabłonka w moczu lub ich braku. Dozwolone są również pojedyncze przypadki, które odpowiadają wiekowi badanego, cechom seksualnym i okresowi rozwoju.

    Analiza moczu: dekodowanie, norma nabłonkowa

    Aby określić inny rodzaj nabłonka w moczu, przeprowadza się ogólną diagnozę i badanie płynu biologicznego.

    Normalny test moczu u osoby dorosłej powinien zapewnić następujące wyniki:

    1. Kolor. Żółty, słoma;
    2. przezroczystość. Teraźniejszość;
    3. zapach. Nie ostry
    4. reakcja pH Wartość obowiązuje od 4 do 7;
    5. gęstość. Od 1012 g / l i nie więcej niż 1021 g / l;
    6. białko. Nie należy tego obserwować. Możliwe jest odchylenie do wskaźnika 0,033 g / l;
    7. glukoza. Dopuszczalna norma wynosi 0,8 mmol / l;
    8. ciała ketonowe. Niewykryty;
    9. bilirubina. Jest nieobecny;
    10. urobilinogen. Nie więcej niż 6–10 mg / l;
    11. hemoglobina. Nie;
    12. Czerwone krwinki. Pojedyncze przypadki, do 3;
    13. białe krwinki. Maksymalna liczba mężczyzn wynosi 3, a kobiet - 6;
    14. komórki nabłonkowe. W zależności od wieku i płci. Wartość - do 10;
    15. cylindry. Wskaźniki są pojedyncze;
    16. bakterie, grzyby, sole i pasożyty. Nie należy tego obserwować.

    Płaski rodzaj nabłonka moczu występuje u kobiet. Reprezentuje powierzchnię błony śluzowej narządów płciowych, nabłonek przejściowy wskazuje na problemy z oddawaniem moczu i naruszeniem moczowodów, pracy pęcherza moczowego, nerek - odpowiada chorobom układu żółciowego.

    Płaski nabłonek w moczu

    Obserwuje się go podczas obierania z powierzchni i błon śluzowych, tkanek narządów płciowych u kobiet, dzieci i układu moczowo-płciowego, gruczołu krokowego u mężczyzn. Jego wskaźniki będą różne dla grup wiekowych i będą się różnić w zależności od płci pacjenta.

    Płaski nabłonek w moczu dziecka i jego norma zależy od wieku:

    1. od urodzenia do 14 tygodni. Dozwolona wartość wynosi od 0 do 10;
    2. Dziecko ma. Wartość ujemna lub jednostkowa, do 3.

    Średni wynik wynosi około 3 dla wszystkich badanych osób. Ale są cechy, które są rozważane wśród kobiet.

    Jaka powinna być norma płaskiego nabłonka u kobiet w moczu:

    1. Poniżej 18-tego roku życia. Wartość od 0 do 3;
    2. od 50 lat. Wskaźnik wynosi do 3;
    3. po 50 latach, w okresie menopauzy. Kwota od 0 do 6;
    4. cykl miesiączkowy. U kobiet, 1-2 dni przed spodziewanym początkiem, wartość wzrasta do 5.

    U mężczyzn dopuszczalna wartość wynosi od 0 do 5. W przeciwnym razie wymagane jest dodatkowe badanie i poszukiwanie przyczyny. Podczas ciąży może osiągnąć wskaźnik ilościowy od 4 do 6. Podczas przyjmowania leków przeciwbakteryjnych i moczopędnych - 5.

    Przejściowe komórki nabłonkowe w moczu

    Wskaźniki nie powinny przekraczać wartości większej niż 3 jednostki. Są wynikiem interakcji płynu biologicznego z miednicą nerek, pęcherza moczowego, moczowodów, cewki moczowej.

    W przypadku zaobserwowania przejściowego nabłonka w moczu konieczne jest dodatkowe badanie możliwej dysfunkcji układu moczowego..

    Norma nabłonka przejściowego w moczu nie zależy od płci, wieku i cech ciała. Jedyną dopuszczalną wartością jest 3..

    Nabłonek nerkowy moczu


    Charakter chorób, które obejmuje nabłonek nerkowy w moczu, jest oczywiście związany z układem żółciowym i naruszeniem jego pełnoprawnej pracy.

    Wskazuje na to odchylenie od przyjętej normy:

    1. u dzieci od urodzenia do 1 miesiąca - od 1 do 10;
    2. u dorosłych. Musi być nieobecny lub równy 1.

    Podczas ciąży jest to szczególnie niebezpieczne i nie powinno być obecne nawet w odosobnionym przypadku. Zagrożone są również osoby, które przeszły operację podczas przeszczepu, przeszczep nerki. Dla nich grozi to konsekwencjami, takimi jak odrzucenie narządu przez narząd.

    Przyczyny nabłonka w moczu

    Bardzo ważne jest wykrywanie naruszeń lub zmian w czasie, które są widoczne podczas ogólnej analizy moczu. Odzwierciedla pracę układu moczowego i żółciowego układu rozrodczego.

    Każde odchylenie od wyniku lub wzrost jego wskaźnika ostrzega przed możliwymi chorobami, które należy dodatkowo zdiagnozować i zbadać..

    Co oznacza duża liczba nabłonka płaskonabłonkowego u mężczyzn i kobiet:

    1. menopauza u starszych kobiet;
    2. przyjmowanie leków;
    3. zapalenie pęcherza. Zakażenie, które wywołuje proces zapalny, który występuje w okolicy pęcherza. Osad i skład zmian moczu;
    4. nefropatia. Zmiany gęstości nerek, ciśnienie krwi narządów, funkcja filtrowania;
    5. zapalenie gruczołu krokowego u mężczyzn. Choroba urologiczna. Jest to spowodowane uszkodzeniem gruczołu krokowego;
    6. zapalenie cewki moczowej. Zmiana w strukturze ściany cewki moczowej przez infekcję. Prowadzi do zapalenia cewki moczowej;

    U niemowląt wskaźniki znacznie różnią się od wyników dla dorosłych. Wciąż słaba odporność dzieci i niedorozwój narządów wywołują komplikacje dla małego organizmu.

    Szczególną uwagę lekarze powinni zwrócić na istniejący płaski nabłonek w moczu dziecka i jego możliwe przyczyny:

    • trudne porody;
    • wcześniactwo;
    • refluks układu moczowego. Naruszenie, które prowadzi do powrotu moczu do nerek z pęcherza moczowego bez usuwania go na zewnątrz;
    • choroby wewnątrzmaciczne. Paciorkowce, gronkowce;
    • choroba kamicy;
    • zaburzenia patologiczne układu moczowo-płciowego;
    • dziedziczna przewlekła niewydolność nerek;
    • problemy neurologiczne.

    Oddzielne komórki nabłonkowe zaangażowane w pracę nerek i układu moczowego są wykrywane dość często.

    Jeśli nabłonek przejściowy jest obecny podczas badania, w moczu istnieje kilka powodów:

    1. choroba kamicy;
    2. zapalenie pęcherza. Zakażenie dróg moczowych;
    3. nowotwory onkologiczne.

    I absolutnie nie powinna być obecność nabłonka nerkowego w moczu.

    Jego obecność mówi o istniejących chorobach i poważnych problemach zdrowotnych:

    • nerka jest odrzucana po przeszczepie;
    • odmiedniczkowe zapalenie nerek. Uszkodzenie miedniczki nerkowej, proces zapalny kanalików;
    • Kłębuszkowe zapalenie nerek. Wyraża się to ostrą i przewlekłą niewydolnością nerek;
    • nefropatia niedokrwienna. Zaburzenie wywołujące cukrzycę. Jednocześnie nerka nie jest w stanie spełniać swojej funkcji; dochodzi do uszkodzenia gruczołu, tętnic i zaburzeń krążenia narządu;
    • nefroskleroza. Patologia rozwoju gruczołu. Zmniejszenie wielkości nerki z późniejszą dysfunkcją;
    • gruźlica nerek. Bakteryjna choroba zakaźna.

    Wyniki badania moczu mogą być niewiarygodne tylko wtedy, gdy płyn biologiczny zostanie pobrany nieprawidłowo. Dotyczy to zwłaszcza małych dzieci i kobiet..

    Dlatego lepiej wyjaśnić personelowi laboratorium lub lekarzowi prowadzącemu, jak prawidłowo pobierać i oddawać mocz do analizy.

    Analiza moczu za pomocą mikroskopii osadowej (wynik pola widzenia)

    Analiza moczu jest kombinacją różnych testów diagnostycznych mających na celu określenie ogólnych właściwości moczu, a także jego badań fizykochemicznych i mikroskopowych. W takim przypadku określa się takie wskaźniki, jak kolor, zapach, przezroczystość, reakcja (pH), gęstość, białko moczu, glukoza, ciała ketonowe, bilirubina i jej produkty metaboliczne. W osadzie moczu określa się obecność elementów komórkowych, a także soli.

    Elementy osadu moczowego są podzielone na 2 grupy: organiczną (elementy komórkowe) i nieorganiczną (różne sole); większe znaczenie praktyczne (diagnostyczne) ma badanie elementów osadu organicznego. Główną metodą badania osadu moczu jest badanie mikroskopowe rodzimych preparatów z oceną zawartości ukształtowanych elementów w polu widzenia mikroskopu.

    Analiza kliniczna moczu, OAM.

    Metoda „chemii suchej” + mikroskopia.

    Komórka / μl (komórka na mikrolitr).

    Jaki biomateriał można wykorzystać do badań?

    Średnia porcja moczu, pierwsza porcja moczu, trzecia porcja moczu.

    Jak przygotować się do badania?

    • Wyklucz stosowanie leków moczopędnych w ciągu 48 godzin przed pobraniem moczu (zgodnie z ustaleniami z lekarzem).
    • Kobietom zaleca się podawanie moczu przed miesiączką lub 2-3 dni po jej zakończeniu.

    Przegląd badań

    Mocz jest produktem końcowym nerek, który jest jednym z głównych składników metabolizmu i odzwierciedla stan krwi i metabolizmu. Zawiera wodę, produkty przemiany materii, elektrolity, pierwiastki śladowe, hormony, złuszczone komórki kanalików i błony śluzowej dróg moczowych, białych krwinek, soli i śluzu. Połączenie parametrów fizycznych i chemicznych moczu, a także analiza zawartości różnych produktów metabolicznych w nim, pozwala ocenić nie tylko funkcję nerek i dróg moczowych, ale także stan niektórych procesów metabolicznych, a także zidentyfikować naruszenia w funkcjonowaniu narządów wewnętrznych. Odszyfrowanie ogólnej analizy moczu pomaga uzyskać te informacje..

    Mikroskopia osadu moczu jest jakościowym i ilościowym oznaczeniem szeregu nierozpuszczalnych związków (organicznych i nieorganicznych) w moczu. Wskaźniki dostępne do badania dostarczają dodatkowych informacji dotyczących metabolizmu, a także procesów zakaźnych i zapalnych..

    Elementy osadu moczowego są podzielone na 2 grupy: organiczną (elementy komórkowe) i nieorganiczną (różne sole); większe znaczenie praktyczne (diagnostyczne) ma badanie elementów osadu organicznego. Główną metodą badania osadu moczu jest badanie mikroskopowe rodzimych preparatów z oceną zawartości ukształtowanych elementów w polu widzenia mikroskopu.

    Metoda „suchej chemii” opiera się na wpływie zmiany koloru strefy reakcji paska testowego w wyniku reakcji barwnika obecnego w strefie reakcji z cząsteczkami białka moczu. Strefą reakcji jest porowaty pasek impregnowany roztworem odczynników i wysuszony. Skład odczynników obejmuje substancje stabilizujące pH (bufor) i barwnik. Gdy strefa reakcyjna jest nasycona moczem, suche składniki rozpuszczają się i zachodzi reakcja ze składnikami moczu. Jeśli w moczu nie ma białka, strefa reakcji pozostaje bezbarwna lub lekko żółtawa, ponieważ cząsteczki barwnika absorbują światło w niebieskim obszarze widma. Jeśli w próbce moczu zaimpregnowanej strefą reakcji znajdują się cząsteczki białka, cząsteczki barwnika tworzą z nim kompleksy, a ich widmo absorpcyjne przesuwa się na czerwoną stronę, co umożliwia ocenę reakcji i sporządzenie raportu na temat analizowanych parametrów.

    Należy pamiętać, że wyniki ogólnej analizy moczu można poprawnie zinterpretować, tylko lekarz prowadzący może ocenić ich zgodność ze standardami, biorąc pod uwagę dane kliniczne i laboratoryjne, dane z obiektywnych badań i wyniki badań instrumentalnych.

    Do czego służy badanie??

    • Do kompleksowego badania ciała.
    • Do diagnozy i diagnostyki różnicowej chorób nerek i dróg moczowych.
    • W celu oceny skuteczności leczenia chorób układu moczowego.
    • Do diagnozowania chorób metabolicznych brak równowagi wodno-elektrolitowej.
    • Do diagnozowania chorób przewodu żołądkowo-jelitowego.
    • Do diagnozowania chorób zakaźnych i zapalnych.
    • Aby ocenić i monitorować stan kliniczny pacjenta podczas leczenia chirurgicznego i / lub terapeutycznego.

    Kiedy zaplanowane jest badanie?

    • Dzięki kompleksowemu badaniu i monitorowaniu pacjentów o różnych profilach.
    • Z badaniem profilaktycznym.
    • Z objawami choroby układu moczowego (zmiana koloru i zapachu moczu, częste lub rzadkie oddawanie moczu, zwiększenie lub zmniejszenie dziennej objętości moczu, ból w podbrzuszu, ból w okolicy lędźwiowej, gorączka, obrzęk).
    • Podczas i po przebiegu leczenia patologii nerek i dróg moczowych.
    • Za pomocą leków nefrotoksycznych.

    Co oznaczają wyniki??

    Rozszyfrowanie ogólnej analizy moczu:

    Wartości odniesienia (normalne wskaźniki)

    Kolor: słomkowy od żółtego do żółtego.

    Białko: nie wykryte lub mniejsze niż 0,1 g / l.

    Glukoza: nie wykryto.

    Bilirubina: nie wykryto.

    Urobilinogen: nie znaleziono lub ślady.

    Ciała ketonowe: nie wykryto.

    Azotyn: nie wykryto.

    Reakcja krwi (hemoglobina): nie wykryto.

    Ciężar właściwy: 1,003 - 1,030.

    Esterazy leukocytów: * nie wykryto ani nie ślady.

    * Esterazy leukocytów - enzym wytwarzany przez białe krwinki.

    Badanie osadu moczu

    • Płaski nabłonek (w zasięgu wzroku)

    Piętro

    Wartości referencyjne

    • Białe krwinki (w zasięgu wzroku)

    Piętro

    Wartości referencyjne

    • Czerwone krwinki (w zasięgu wzroku): 0 - 4.
    • Kryształy - szczawiany: brak.
    • Bakterie: nie wykryto.
    • Szlam: mała ilość.

    Kolor moczu zwykle waha się od słomy do nasyconego żółtego. Jest to określone przez obecność w nim substancji barwiących - urochromów, od których stężenia zależy głównie intensywność koloru. Nasycony żółty kolor zwykle wskazuje na względnie wysoką gęstość i stężenie moczu. Bezbarwny lub blady mocz ma niską gęstość i jest wydalany w dużych ilościach..

    Zmiana koloru moczu jest czasami związana z wieloma stanami patologicznymi. Ciemny kolor może wskazywać na obecność bilirubiny lub wysokie stężenie urobilinogenu. Różne odcienie czerwieni mogą pojawić się, gdy krew jest wydalana z moczem. Niektóre leki i pokarmy dają również mocz w różnych odcieniach czerwieni i żółci. Białawy kolor moczu może wynikać z domieszki ropy, wytrącania soli, obecności białych krwinek, komórek i śluzu. Niebiesko-zielone odcienie moczu mogą być wynikiem nasilonego procesu gnicia w jelicie, któremu towarzyszy tworzenie się, wchłanianie we krwi i uwalnianie określonych substancji barwiących.

    Reakcja kwasowo-zasadowa (pH), podobnie jak niektóre inne wskaźniki ogólnej analizy moczu, zależy od pożywienia i niektórych procesów metabolicznych. Pokarm dla zwierząt powoduje zakwaszenie moczu (pH poniżej 5), nabiału i warzyw - przyczynia się do jego alkalizacji (pH powyżej 7). Nerki mogą również wpływać na kwasowość moczu.

    Ponadto naruszenie równowagi soli we krwi (hipokaliemia) i niektóre choroby (cukrzyca, dna moczanowa, gorączka itp.) Prowadzą do zakwaszenia moczu..

    Może wystąpić nadmierna alkaliczna reakcja moczu z chorobami zapalnymi / zakaźnymi nerek i dróg moczowych, masywna utrata soli (z powodu wymiotów, biegunki), zaburzona nerkowa regulacja kwasowości moczu lub zanieczyszczeń krwi.

    Ciężar właściwy moczu (gęstość względna) odzwierciedla zdolność nerek do koncentracji i rozcieńczania moczu. Zależy to znacznie od objętości zużytego płynu..

    Ciężar właściwy moczu przekracza normę, na przykład wraz z pogorszeniem filtracji krwi przez nerki (choroba nerek, osłabienie serca), dużymi stratami płynu (biegunka, wymioty) i gromadzeniem się rozpuszczalnych zanieczyszczeń w moczu (glukoza, białko, leki i ich metabolity). Może się zmniejszyć z powodu niektórych chorób nerek i zaburzeń równowagi hormonalnej w procesie koncentracji moczu.

    Zwykle mocz powinien być czysty. Może stać się mętny z powodu domieszki czerwonych krwinek, białych krwinek, komórek nabłonkowych dróg moczowych, kropelek tłuszczu, kwasowości i wytrącania się soli (moczanów, fosforanów, szczawianów). Przy dłuższym przechowywaniu mocz czasami staje się mętny w wyniku wzrostu bakterii. Zwykle niewielkie zmętnienie wynika z obecności nabłonka i śluzu..

    Kolor moczu zwykle waha się od słomkowego do nasyconego żółtego i zależy od zawartości urochromów. Nasycony żółty kolor zwykle wskazuje na stosunkowo wysoką gęstość i stężenie moczu. Bezbarwny lub blady mocz ma małą gęstość i jest wydalany w dużych ilościach. Ciemny kolor może wskazywać na obecność bilirubiny lub wysokie stężenie urobilinogenu. Różne odcienie czerwieni pojawiają się, gdy krew jest wydalana z moczem. Niektóre leki i pokarmy dają również mocz w różnych odcieniach czerwieni i żółci. Białawy kolor moczu jest spowodowany domieszką ropy, wytrącaniem soli, obecnością białych krwinek, komórek i śluzu. Niebiesko-zielone odcienie są wynikiem nasilonych procesów gnicia w jelicie, któremu towarzyszy tworzenie się specyficznych substancji barwiących, ich wchłanianie do krwi i wydalanie.

    • Naruszenie bariery filtracyjnej - utrata albuminy (kłębuszkowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, amyloidoza, złośliwe nadciśnienie, toczniowe zapalenie nerek, cukrzyca, policystyczna choroba nerek)
    • Zmniejszone wchłanianie zwrotne - utrata globulin (ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, ostra martwica nerek, zespół Fanconiego)
    • Zwiększona produkcja białek zdolnych do filtracji (szpiczak mnogi, mioglobinuria)
    • Izolowana białkomocz bez zaburzeń czynności nerek (z powodu gorączki, wysiłku, przedłużonej pozycji wyprostowanej, zastoinowej niewydolności serca lub przyczyn idiopatycznych)

    Bilirubina pojawia się w moczu z patologią wątroby, niedrożnością dróg żółciowych.

    Urobilinogen zabarwia mocz na żółto.

    • niedokrwistość hemolityczna,
    • zapalenie jelit,
    • zaburzona czynność wątroby.
    • zmniejszona czynność wątroby (zmniejszenie produkcji żółci),
    • żółtaczka obturacyjna,
    • dysbioza jelit.

    Przyczyny wzrostu: obecność bakterii w moczu.

    • Cukrzyca, cukrzyca ciążowa
    • Inne zaburzenia endokrynologiczne (tyreotoksykoza, zespół Cushinga, akromegalia)
    • Zaburzenie reabsorpcji cewkowej w nerkach (zespół Fanconiego)

    Ciała ketonowe są zwykle nieobecne w moczu. Wzrost cukrzycy i wskazują na pogorszenie stanu pacjenta. Może pojawić się w moczu podczas postu, ostre ograniczenie spożycia węglowodanów, przedłużony wzrost temperatury (gorączka).

    Reakcja na krew (hemoglobina). Zwykle mocz nie zawiera krwi ani produktów rozpadu (hemoglobiny). Komórki krwi (czerwone krwinki, białe krwinki itp.) Mogą dostać się do niej z łożyska naczyniowego przez filtr nerkowy (na przykład przy chorobach krwi lub stanach toksycznych z towarzyszącą hemolizą) oraz z filtracją czerwonych krwinek z krwi (z chorobą nerek lub krwawieniem z narządów moczowych ).

    Płaski nabłonek zwykle występuje w postaci pojedynczych komórek. Wzrost ich liczby wskazuje na proces zapalny dróg moczowych. W osadzie moczu można znaleźć różne rodzaje komórek nabłonkowych - nabłonek nerek, nabłonek pęcherza moczowego itp. Obecność nabłonka nerki w moczu wskazuje na uszkodzenie nerek - nerczycę lub ostre zapalenie nerek. Komórki nabłonka przejściowego moczowodów i pęcherza wskazują na zapalenie pęcherza moczowego lub zapalenie moczowodów. U kobiet komórki płaskonabłonkowe mogą być obecne w moczu - takie komórki dostają się z dróg rodnych i nie wskazują na chorobę nerek.

    Czerwone krwinki są zwykle obecne w moczu w niewielkiej ilości..

    • Podostre zakaźne zapalenie wsierdzia
    • Zastoinowa niewydolność serca
    • Łagodny krwiomocz rodzinny, łagodny nawracający krwiomocz
    • Gruźlica nerek
    • Uraz, uszkodzenie cewki moczowej za pomocą cewnika moczowego
    • Zakrzepica żył nerkowych
    • Zapalenie naczyń
    • Zawał nerek
    • Wielotorbielowatość nerek
    • Zakażenie (zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie gruczołu krokowego)
    • Nowotwory (rak nerki, rak prostaty, rak pęcherza)
    • Kamica moczowa lub krystaluria
    • Toczeń rumieniowaty układowy, toczniowe zapalenie nerek
    • Kłębuszkowe zapalenie nerek

    Białe krwinki w moczu zdrowej osoby znajdują się w małych ilościach. Są to białe krwinki, które pełnią funkcję ochronną (immunologiczną) w organizmie. Są zaangażowani w neutralizację toksyn, niszczenie bakterii, pasożytów, wirusów i komórek rakowych. W moczu białe krwinki mogą być obecne normalnie, ale w małych ilościach. Wzrost poziomu leukocytów w moczu daje podstawy do podejrzeń o patologię układu moczowego.

    • Gorączka
    • Gruźlica nerek
    • Kłębuszkowe zapalenie nerek
    • Śródmiąższowe zapalenie nerek, odmiedniczkowe zapalenie nerek
    • Zakażenie dróg moczowych

    Śluz jest wydzielany przez komórki wyściełające wewnętrzną powierzchnię dróg moczowych i pełni funkcję ochronną, zapobiegając chemicznemu lub mechanicznemu uszkodzeniu nabłonka. Zwykle jego stężenie w moczu jest znikome, jednak przy procesach zapalnych wzrasta.

    Kryształy pojawiają się w zależności od koloidalnego składu moczu, pH i innych właściwości, mogą wskazywać na naruszenie metabolizmu minerałów, obecność kamieni lub zwiększone ryzyko kamicy moczowej, kamicy nerkowej.

    Bakterie wskazują na bakteryjne zakażenie dróg moczowych.

    Co może wpłynąć na wynik?

    Nieprzestrzeganie zasad dotyczących dostawy materiału (na przykład nieprzestrzeganie procedur higienicznych, przekazywanie analiz podczas menstruacji).

  • Nadmierne spożycie płynu, wody mineralnej, soli, alkoholu, kawy, zielonej herbaty przed przystąpieniem do testu, naruszenie zaleceń dietetycznych.
  • Pozajelitowe podawanie roztworów soli fizjologicznej, roztworów glukozy, środków kontrastowych na krótko przed badaniem.
  • Intensywna aktywność fizyczna, stres emocjonalny, ciąża.
  • Uraz cewki moczowej z cewnikiem moczowym.
  • Przyjmowanie leków wpływających na niektóre wskaźniki badania (leki moczopędne, insulina, leki hipoglikemiczne, antybiotyki, środki przeczyszczające, sterydy anaboliczne, glukokortykoidy, leki przeciwpadaczkowe itp.).
  • Kto przepisuje badanie?

    Lekarz rodzinny, terapeuta, pediatra, urolog, nefrolog, gastroenterolog, kardiolog, neuropatolog, chirurg, położnik-ginekolog, endokrynolog, specjalista chorób zakaźnych.